„Ciało obce”

Rafał Ziemkiewicz

Główny bohater jedzie pociągiem w celu popełnienia samobójstwa i rozpamiętuje swoje życie, małżeństwo, prace. Mówi do nieobecnej żony, z którą się rozstał, tłumaczy jej powody swoich zdrad. Bo tak naprawdę kochał tylko ją, ale nie potrafił do niej dotrzeć. Żyli razem, ale obok, niezdolni do szczerej rozmowy, obcy. Ona pełna kompleksów, niedowartościowana i on dostrzegający jej problemy, ale nie potrafiący o tym mówić, dostosowujący się do sytuacji. Po odejściu od żony wynajmuje mieszkanie, w którym spotyka się z kobietami. Jego życie wypełniają erotyczne podboje, którymi dowartościowuje się jako mężczyzna. W pracy idzie mu świetnie, ma mnóstwo pieniędzy, znajomości, pozycję. Ale okazuje się, że to ułuda. Że zwierzchnicy mają na niego „haka” dzięki któremu próbują wpływać na jego decyzje. „Elegancko” wymuszają pewne zachowania. Bohater dochodzi do wniosku, że dalej nie ma po co ciągnąć tej farsy. Ani prywatnie, ani zawodowo nie poszło tak jak powinno. Samobójstwo planuje dokładnie. Każdy ruch z nim związany ma czemu służyć. Ma wyjaśnić, odpowiedzieć, wskazać, zasiać wątpliwości. I ma go oczyścić.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *